De oude haven met huizen van zeven verdiepingen, de grootste houten kerk van Frankrijk, de ateliers van de schilders: Honfleur ligt een uur rijden van uw cottage in Luc-sur-Mer.
Honfleur past op een zakdoek: een rechthoekig havenbekken, smalle huizen met leien gevels die weerspiegelen in het water, en daarachter een kluwen geplaveide straatjes. Hier leerden Boudin, en daarna Monet, Jongkind en Courbet het licht van de monding schilderen — de school van Honfleur, waaruit het impressionisme groeide. Het is een dagtocht: een uur langs de kust, en ’s avonds terug in de rust van de Côte de Nacre. La Capricieuse, vijfsterrencamping van Yelloh Village, is de uitvalsbasis: cottages, een verwarmd zwemparadijs, een restaurant op het terrein en het strand aan het eind van de straat.
De kustweg via Cabourg, Houlgate en Trouville is veel mooier dan de snelweg en nauwelijks langer: een kwartier meer, een paar stops inbegrepen.
Het hele centrum ligt binnen vijfhonderd meter van het havenbekken: Honfleur verkent u te voet, zonder weer in de auto te stappen.
De parkeerplaatsen bij het havenbekken zitten in de zomer halverwege de ochtend vol. Vroeg komen betekent ook de kades zien vóór de drukte — en de dag afsluiten op de Côte de Grâce bij zonsondergang.
In 1681 op bevel van Colbert gegraven en omzoomd door huizen van twee tot zeven verdiepingen, smal omdat de belasting toen werd geheven op de breedte van de gevel. Plezierjachten hebben de kabeljauwvaarders vervangen, maar het decor is niet verschoven: het is na de kliffen van Étretat het meest geschilderde onderwerp van Normandië.
Het laatste restant van de stadsmuur, de voormalige poort van Caen, later de woning van de luitenant van de koning. Vanuit deze haven voer Samuel de Champlain in 1608 uit om Québec te stichten. Onlangs gerestaureerd, herbergt het gebouw nu een parcours over de maritieme geschiedenis van de stad.
De grootste houten kerk van Frankrijk, na de Honderdjarige Oorlog met de bijl gebouwd door scheepstimmerlieden. Twee beuken waarvan de gewelven op omgekeerde scheepsrompen lijken, en een klokkentoren die apart staat om het gebouw het gewicht van de klokken en het risico van blikseminslag te besparen.
Twee reusachtige stenen hallen, in 1670 gebouwd om het zout van de kabeljauwvissers op te slaan — tienduizend ton onder een eiken kap die, opnieuw, door scheepstimmerlieden werd opgericht. Nu vinden er tentoonstellingen en concerten plaats, twee straten van het havenbekken.
Boudin werd hier in 1824 geboren; hij was het die de jonge Monet aanzette tot schilderen in de openlucht. Het museum brengt zijn luchten samen met die van Jongkind en Dufy en de doeken van de schilders die zich op de hoeve Saint-Siméon vestigden — de mooiste impressionistische collectie van de kust.
Achter de kades: de Rue Haute, de Rue de la Prison, de Rue des Lingots — vakwerkgevels, leien tot op de grond, schildersateliers en galeries. Vijfhonderd meter straatjes waarin u aan het eind van de middag graag verdwaalt.
Fotoverantwoording: Zairon, Daniel Villafruela, Ibex73, René Hourdry, SimonCourtecuisse, stephanemat, Bybbisch94, Christian Gebhardt, Calips — Wikimedia Commons (CC BY-SA / CC0) · Eugène Boudin, publiek domein.
Foto: Calips · CC BY-SA 3.0Boven de stad staat een 17e-eeuwse kapel vol votiefgaven: scheepsmodellen die aan het gewelf hangen, geschonken door zeelieden die levend thuiskwamen. Een steenworp verderop openen de calvarieberg en de Mont Joli het uitzicht op de hele Seinemonding, van de Pont de Normandie tot Le Havre. Het mooiste uitkijkpunt van de dag, vooral wanneer het licht op het water valt.
Vijfsterrencottages, een verwarmd zwemparadijs en het strand op vijftig meter, in Luc-sur-Mer.
Beschikbaarheid bekijken