
Luc-sur-Mer
Het dorp van de camping: twee kilometer zand, een pier en een park met het skelet van een walvis die hier in 1885 strandde. Al sinds de 19e eeuw badplaats, met villa’s met balkons en een sfeer van vakanties van weleer.

Van Ouistreham tot Courseulles volgt de ene familiebadplaats op de andere, met villa’s uit de belle époque en stranden waar de geschiedenis op 6 juni 1944 kantelde. De camping ligt er middenin, in Luc-sur-Mer.
Côte de Nacre — parelmoerkust — heet ze naar de kleur van het natte zand wanneer de zee zich terugtrekt, en ze trekt zich ver terug. Van Ouistreham tot Courseulles volgen over twintig kilometer een tiental kustdorpen elkaar op, verbonden door een doorlopende boulevard waarover u van de ene plaats naar de andere loopt. Elk heeft zijn strand, zijn romaanse kerk, zijn villa’s met houten balkons en bijna altijd een gedenksteen die herinnert aan 6 juni 1944. La Capricieuse, vijfsterrencamping van Yelloh Village, ligt er precies middenin, in Luc-sur-Mer: cottages, een verwarmd zwemparadijs, een restaurant op het terrein en het strand aan het eind van de straat.
De hele kust volgt u over de kustweg, of met de fiets over het fietspad dat van Ouistreham tot Courseulles langs zee loopt.
De boulevard verbindt Lion, Luc, Langrune en Saint-Aubin zonder ooit de kust te verlaten: de favoriete wandeling aan het eind van de middag.
Springtij legt honderden meters zandvlakte bloot: hét moment om schelpen te zoeken, op de rotsen van Luc, Langrune en Saint-Aubin.

Het dorp van de camping: twee kilometer zand, een pier en een park met het skelet van een walvis die hier in 1885 strandde. Al sinds de 19e eeuw badplaats, met villa’s met balkons en een sfeer van vakanties van weleer.

De levendigste van de buren, met een boulevard vol terrassen en villa’s uit de belle époque. De rotsen, die bij eb droogvallen, staan bekend om het schelpen zoeken; hier gingen de Canadezen aan land op de ochtend van 6 juni.

De vakwerkvilla, bekend als Canada House, is een van de eerste bevrijde huizen van Frankrijk: de mannen van de Queen’s Own Rifles bereikten haar op 6 juni 1944 om acht uur ’s ochtends. Ze is nog te bezoeken en al generaties in dezelfde familie.

Tien minuten lopen van Luc over de boulevard. De 13e-eeuwse kerk Saint-Martin draagt een romaanse toren die u van overal aan de kust herkent. Het dorp heeft zijn smalle straatjes en zijn zondagsmarkt behouden.

Op tien minuten: de enige werkende haven van de kust, met vissersboten, een vismijn en oesterbanken. Het is ook Juno Beach, het Canadese landingsstrand, met het bezoekerscentrum in de duinen.

Een kwartier naar het oosten: een grote veerhaven, een beklimbare vuurtoren, een immens strand — en het museum van de Atlantikwall in een bunker van zeventien meter. Hier gingen de Franse commando’s van kapitein Kieffer aan land.
Fotoverantwoording: Pascal Radigue, Luistxo, Dudva, Nitot, Héric Samson, BienheureuxAnonyme, FortReveur, Florian Pépellin — Wikimedia Commons (CC BY-SA / CC0).
Foto: Florian Pépellin · CC BY-SA 4.0Aan de westkant van de kust liggen in de baai van Arromanches nog altijd de caissons van de kunstmatige haven die de geallieerden in juni 1944 in enkele dagen in elkaar zetten. Het pas herbouwde museum van de landing vertelt die prestatie; het uitzicht vanaf de klif ten oosten van het stadje is een van de indrukwekkendste van Normandië. Reken op een halve dag.












Vijfsterrencottages, een verwarmd zwemparadijs en het strand op vijftig meter, in Luc-sur-Mer.
Beschikbaarheid bekijken