De enige werkende haven van de Côte de Nacre: vissersboten, een vismijn, oesterbanken — en het strand waar op 6 juni 1944 veertienduizend Canadezen aan land gingen.
Courseulles leeft al eeuwen van de zee: visserij, oesterkweek sinds de 19e eeuw, boten in reparatie. De vaargeul van de Seulles brengt de schepen tot midden in het stadje, tussen de vismijn en de caféterrassen. En dan is er het strand, immens, dat Juno Beach was: een Lotharings kruis markeert de plek waar generaal de Gaulle op 14 juni 1944 weer voet op Franse bodem zette. Tien minuten rijden van La Capricieuse, vijfsterrencamping van Yelloh Village in Luc-sur-Mer: cottages, een verwarmd zwemparadijs, een restaurant op het terrein en het strand aan het eind van de straat.
Het kustfietspad verbindt Luc-sur-Mer met Courseulles weg van de weg: een uur fietsen voor het hele gezin, van begin tot eind vlak.
De vismijn aan de kade verkoopt de vangst van de dag en de oesters van de baai; op zaterdagochtend neemt de markt het plein over.
Voor het Juno Beach Centre trekt u ongeveer twee uur uit; er is een rondleiding door de bunkers op het strand, gegeven door jonge Canadezen.
Een kleine vloot kotters die met het tij binnenloopt, een kade, een afslag en de geur van verse vis. Het is de laatste werkende vissershaven van de Côte de Nacre en het kloppend hart van het stadje: men komt er evengoed om te kijken als om te kopen.
De oester van Courseulles, gekweekt in de banken langs de Seulles, maakte de culinaire naam van het stadje al in de 19e eeuw — hij kwam op tafel bij Napoleon III. U eet hem op de kade, tegenover de boten, net uit het water.
Het Canadese museum over de landing, in de duinen op precies de plek waar op 6 juni 1944 veertienduizend mannen aan land gingen. Het vertelt het verhaal van Canada in oorlog, en van het land zelf: het enige Canadese memoriaal in Normandië, beheerd door jonge Canadezen.
Achttien meter hoog, geplant in het zand waar generaal de Gaulle op 14 juni 1944 weer voet op Franse bodem zette. Churchill en koning George VI kwamen in de dagen erna op dezelfde plek aan land: over dit strand is veel geschiedenis gegaan.
Twee houten pieren omlijsten de ingang van de vaargeul en steken de zee in. U loopt tot het uiteinde om de binnenlopende boten te zien, en vissers werpen er hun lijn uit — het beste uitkijkpunt op het komen en gaan in de haven.
Zand zover het oog reikt aan weerszijden van de vaargeul, in de zomer bewaakt, met een zeilschool en strandzeilen. Bij eb strekt de zandvlakte zich honderden meters uit: kinderen brengen er middagen door zonder dat het water boven hun knieën komt.
Fotoverantwoording: Nitot, Turgidson, René Hourdry, Ibex73, Jebulon, Dr Wilson, Marianne Casamance, Dobroš — Wikimedia Commons (CC BY-SA / CC0).
Foto: Ibex73 · CC BY-SA 4.0Komt het getijcoëfficiënt boven de 90, dan trekt de zee zich honderden meters terug en legt de rotsen bloot: garnalen in de poelen, kokkels in het zand, mosselen op de stenen. Schelpen zoeken is vrij, mits u de minimummaten respecteert en de kaart met toegestane zones raadpleegt, die bij het VVV-kantoor hangt. Neem laarzen en een emmer mee en begin twee uur voor laagwater.
Vijfsterrencottages, een verwarmd zwemparadijs en het strand op vijftig meter, in Luc-sur-Mer.
Beschikbaarheid bekijken